მოდი, წავიდეთ.

მოდი დავივიწყოთ ყველაფერი და წავიდეთ. დავივიწყოთ ყველა ადამიანი, ყველა მცნება, ყველა დოგმა ! უბრალოდ, ავდგეთ და წავიდეთ. ბედნიერება ვიპოვოთ. ამ სამყაროში, სადაც ტელევიზორი გამუდმებით ჩართულია, ლაიქები კი ადამიანებისთვის ლამის ყველაზე მნიშვნელოვანი გამხდარა, ბედნიერი ვერ ვიქნებით ! ჰოდა ავდგეთ და წავიდეთ ! მიატოვე ეგ ჩართული ტელევიზორი. მიატოვე ფეისბუქის ჩატი. რეალური ლაპარაკია საჭირო. რეალური ემოცია. მიატოვე ფილმი, [...]

Advertisements

ნოემბრის ამ საშინელ საღამოს

ნოემბრის ამ საშინელ საღამოს ვზივარ კომპიუტერთან, ვწერ. არ ვიცი რაზე, ან რატომ. ვწერ, რადგან სრულიად უმიზეზოდ ვარ უხასიათოდ ( ან სრულიად მიზეზიანადაც  🙂 ) და არ ვიცი რა გავაკეთო, რისი კეთებაც დავიწყე ვერაფერი მივიყვანე ბოლომდე, რადგან არაფრის სურვილი არ მაქვს. ვზივარ შავ სქელ ჯემპრში გახვეული, მიდევს წინ ჩაი, რომელიც ძალიან მწარეა და ახალი ბლოკნოტი, რომელიც [...]

Life is dumb and I want to sleep

უკვე მერამდენე დღეა საზიზღრად ვარ. წვიმამ  და ღრუბლებმა თავი მომაბეზრეს...ადამიანებმაც... ასე ყოფნაში განსაკუთრებულად იმას ვერ ვიტან, ვერაფერს რომ ვერ გრძნობ და გაყინული დევხარ. ან რა უნდა ვიგრძნო როცა არაფერია საგრძნობი. ენდორფინებმა კაი ხანია დაივიწყეს ჩემი მისამართი, მე კი ვერაფრით მივაგენი მათ სამყოფელს.  ცოტაღა მაკლია ისტერიკამდე. აი ახლა მაგალითად ისე მინდა კედელს ვურტყა თავი ან ვიწივლო, [...]

სათაური 404error

ვიცოდი, რომ ოდესმე დავწერდი ამაზე. და ვწერ.  სავარაუდოდ, ორ პოსტს ვაერთიანებ, სხვადასხვა დროს თავში დრაფტებად დაბადებულებს.  არსებობს სიყვარული, რომელიც თავს გაკარგვინებს და სიყვარული, როცა თავს პოულობ.  პირველში არის რაღაც ავადმყოფური და ბრმა, უპირობო. არ ვიცი, რამდენად ნამდვილია ის. მაგრამ ძლიერი არის. იმ პერიოდში დარწმუნებული ხარ, რომ ნამდვილია. მერე, თუ "არ გაგიმართლა" (თუმცა, მე უფრო ვიტყოდი [...]

C#

ადამიანი რომ ძალიან ცოტა ხანს ცხოვრობს დედამიწაზე ეს ყველამ კარგად ვიცით. 7 მილიარდი ადამიანი დააბიჯებს სხვადასხვა მხარეს. ჩვენი სამყარო ერთ ნაწილშია და ყველაფერს ვაკეთებთ იმისათვის, რომ ვიცოცხლოთ. მარტო ვერ იცოცხლებ, გჭირდება ვიღაც ვინც შენ გვერდით იქნება შენივე სამყაროში, რომელიც ასევე მისი ნაწილიც იქნება. რამდენიმე კატეგორიად შეიძლება დაიყოს ჩემს სამყაროში არსებული ადამიანები. ყველას თავისი დანიშნულება აქვს. [...]

შეშლილი, შეშლილი, შეშლილი სამყარო…

ახლა ცა თეთრია და მონოტონურად ასხივებს უჩვეულო სიმშვიდეს, უმოძრაობას, რაღაც უცნობი აუცილებლობით გამოწვეულ სევდას. დედამიწა მართლაც ერთი დიდი საგიჟეთია და სხვა რა უნდა ფარავდეს,  თუ არა თეთრი კედლები. ალბათ ამიტომაც მიყვარს შემოდგომის სუსხიანი ამინდები, თითქოს რაღაც ლოგიკა დევს მასში, თითქოს ეს არის დედამიწის ჭეშმარიტი მდგომარეობა. ეს საუკეთესო დროა იმისთვის, რომ გააკეთო ის, რაც ჯერ კიდევ [...]

აბსტრაქციები

მე რომ წერა ძალიან მიყვარდეს დავწერდი ყველაფერზე რასაც კი ჩემს გარშემო დავინახავდი, მაგრამ ვინაიდან ყველა ფერის აღქმის უნარი არ მაქვს, ვწერ იმაზე, რაც ცოტათი მაინც ხვდება ჩემს გულს. თუმცა, ასეთი რამე ძალიან იშვიათად ხდება, ან ძირითადათ ვერ ვახერხებ დავიმახსოვრო დღის განმავლობაში რა შეეხო ჩემს გულს, მხოლოდ იმ აბსტრაქციაზე მიწევს დაწერა, რასაც იშვიათად ვაწყდები, უფრო კონკრეტულად [...]